بهمنظور درک و شناخت عوامل مؤثر در دستیابی به هایپرتروفی عضلانی حداکثر، اطلاعات و دانش پایهای از اینکه چگونه بدن به استرسهای ورزشی پاسخ میدهد و خود را سازگار میکند، ضروری است. این فصل مروری بر ساختار و عملکرد سیستم عصبی عضلانی و سازگاریهایی که در اثر فعالیتهای ورزشی مقاومتی روی سیستم عصبی عضلانی، سیستم هورمونی اندوکراین[1]، پاراکراین[2] و اتوکراین[3] رخ میدهد، میباشد. اگرچه به هر یک از این سیستمها نگاه جداگانه داریم ولی این نکته را باید درک کنیم که عملکرد آنها در قالب یک سازمان هماهنگ و یکپارچه رخ میدهد. در نهایت باید بدانیم اثر متقابل بین این سیستمها است که رشد بافتهای عضلانی را تسهیل میکند.
سیستم عصبی عضلانی
بحث دقیق و مفصل درباره دانش هایپرتروفی عضلانی، به درک پایهای از سیستم عصبی عضلانی نیاز دارد. بهخصوص، اثر متقابل بین اعصاب و عضلات است که به تولید نیرو و حرکت انسان منجر میشود. اگرچه بحث کامل در این زمینه، خارج از محدوده این کتاب است، اما این فصل مفاهیم کلی را مطرح میکند که زیربنای مباحث فصول دیگر است. درنتیجه افرادی که تمایل دارند در این زمینه اطلاعات بیشتری کسب کنند، میتوانند به کتب فیزیولوژی ورزشی مراجعه کنند.
ساختار و عملکرد
از نقطه نظر کاربردی، عضلات اسکلتی را صرفاً بهعنوان یک واحد تنها در نظر میگیرند، هر چند ساختار یک عضله اسکلتی بسیار پیچیده است. عضلات بهوسیله لایههایی از بافت پیوندی احاطهشدهاند. لایه خارجی که عضلات را پوشانده است، اپی میوزیوم[4] نامیده میشود. در داخل هر عضله، دستهای از تارهای عضلانی مشاهده میشود که فاسیکول[5] نامیده میشوند که توسط لایهای به نام پری میوزیوم[6] پوشیده شده است. داخل هر فاسیکول، تارهای عضلانی مشاهده میشود که با غلاف اندومیوزیوم[7] احاطهشده است. تعداد تارهای عضلانی موجود در عضلات از بیش از صد تار عضلانی در عضلات کوچک مثل پرده گوش[8] تا بیش از میلیونها تار عضلانی در عضلات اسکلتی بزرگ مثل عضله دوقلو[9] متفاوت میباشد. برخلاف سایر سلولهای دیگر، عضلات اسکلتی چند هستهای[10] هستند و به این دلیل سلولهای عضلانی میتواند سنتز پروتئین داشته باشند و حجم خود را افزایش دهند.
زمانی که یک تار عضلانی را زیر میکروسکوپ الکترونی مشاهده میکنیم، به نظر میرسد تارهای عضلانی شکلی مخطط یا راهراه دارند. این ظاهر مخطط به دلیل حضور سارکومرها میباشد که واحدهای عملکردی تارچه های عضلانی به حساب میآیند. هر تار عضلانی شامل صدها و هزاران تارچه عضلانی است که از سارکومرهای پیوسته و پشت سرهم تشکیل شده است. بهطورکلی تارچه ها از دو الیاف پروتئینی اولیه اکتین[11] ( الیاف نازک ) و میوزین[12] ( الیاف ضخیم) تشکیل شده است که مسئولیت انقباض عضله را بر عهدهدارند. بهمنظور به حداکثر رساندن توانایی تعامل این الیافها، هر الیاف میوزین بهوسیله شش الیاف اکتین و هر الیاف اکتین توسط سه الیاف میوزین احاطهشده است. همچنین پروتئینهای دیگری ازجمله تایتین[13]، نبولین[14] و مایوتیلین[15] نیز برای حفظ یکپارچگی ساختارهای سارکومری در عضلات وجود دارد. شکل 1.1، توالی ساختارهای درشت و ریز عضلات را نشان میدهد.
منبع: کتاب دانش و توسعه هایپرتروفی عضله
مؤلف: دکتر برد شونفیلد
مترجمین: محمد علی پور، حمید مسجدی
[1] Endocrine
[2] Paracrine
[3] Autocrine
[4] Epimysium
[5] Fasciculi
[6] Perimysium
[7] Endomysium
[8] Eardrum
[9] Gastrocnemius
[10] Multinucleated
[11] Actin
[12] Myosin
[13] Titin
[14] Nebulin
[15] Myotilin
